आज की रात फिर




रात जब सोने की कोशीश मे

आँखे उब जाती है गीन गीन यादों के तारे

और कानों पर तुम्हांरी हसी की उंगलीया

जमा लेती है अपने आप कब्जा

मै चाहकर भी सुन नही पाता रात की लोरी

तुम्हांरी गोद मे जो सुन सकता था मै जब चाहू

तुम्हें गाली देकर खुदको बदनाम कर लीया”,

कहती है मेरी नींदे मुझसे

आज की रात फिर

मुझेही सुनानी होगी  लोरी मेरी नींदोंको….



मुंबै दिनांक :- मा / न्सु / न

डाव्या बाजूला ह्रदयाच्या थोsssडूसं वर,
जिथून सुरवात होते
माझ्या कवीतेची,
तू, माझ्यावर लीही,  

असा हट्ट केलास की.
मी लिहीतो तुझ्यावरच,
.
.
.
.
.
मी लिहीतो तुझ्यावरच,
फक्त अनुभवता येणाऱ्या ओळी.
जिथे माझे ओठ थांबतात बेभान
पुढच्या प्रदेशात उतरण्याआधी
जो करतो मेंदूचा गूंता.
मी कोसळतो त्या चटका लावणाऱ्या
तुझ्या छातीवर उभ्या असलेल्या
ठीपक्या पासून.
नी माझं होतं लहान मूल उपाशी.
मग धड चालताही येत नाही मला
तूझ्या आधाराशीवाय.

काय होऊन भीडतो मी तूला?
काय होऊन देतेस सारं काही, दरवेळी?
तूझ्या ह्र्दयाला एक छिद्र,
माझ्यापण.
पण तूझं वेगळं माझं वेगळं.
मला हसवू नकोस मरेन मी.






त्यापेक्षा तोल गेलेला बरा....

अ- तूझ्या घरात माझा पसारा नको तीतका वाढलाय,
      ठेवता ही येत नाही  टाकता ही येत नाही.
ब- कुठून आणला? कुठे घेवुन जायचाय?
अ- माहित नाही.
ब- कशाचाच कशाशी मेळ नाही.
अ- जुनाच खेळ नव्याने, आपापल्या पद्धतीने
      माहित नसतांना खेळत आलो सारेच.
ब- सवय होते हळू हळू ...   
अ- सार्‍याचीच,  हे वाईट.
      कसले कसले आवाज भरून राहीलेत खोलीभर
      आणी वास सुद्धा...
ब- बाहेर तरी काये वेगळं...?
अ- नळ उघडा राहीला, नकळत नळाच्या..
ब- काय काय वाहून गेल? कुठे वाहून गेलं?
अ- काय माहीत...
ब- म्हणजे पुन्हा तिथेच आलो सारं फिरून .
अ- बाकी मी पुरता चिंब चिंब झालो तुझ्या
      घरातला माझा पसारा आवरता आवरता...
      पुन्हा सावरता येईल की नाही हा प्रश्न आहेचये..
      प्रश्नांचा तोल जातो सारखा सारखा
      उत्तरांचा टेकूच नाही सापडत
      नाहीतरी कसले कसले पुचाट टेकू देवून
      आयूष्याचा डोलारा सांभाळायचा म्हणा....
      त्यापेक्षा तोल गेलेला बरा....
P l तुमचा आज स्मृतिदिन ...... पुण्य स्मरण ...
आहेच ते ..
पण पुण्य स्मरत असतांना पाप विस्मरून कसं चालेल ..?
वयक्तिक ... वैश्विक ... गुंता होतो ...  असूदे .. नाकारता येत नाही....
आज पुण्याबरोबरच काही पाप ही स्मरायालाच हवेत .....
कारण आपण असतोच ना....
पापांची तोरण मस्तकावर मिरवता आलीच पाहिजेत ...
पावसाला अजुन थोड बरसू दया ..
मग बोलूच आपण ....


मुम्बे  : दिनांक :  स्म - र  - ण 

मुम्बै दिनांक :- रिपीट / टेलीकास्ट / ...


स्थलांतरित झाल्यापासून
स्थिरतेचे गाणे गाताच आले नाही...
वाहनांच्या पार्श्वसंगीतात सुरु होणारा
आणि इमारतीनी बहरलेल्या आकाशात
आपल्यासाठी एक जागा शोधणाऱ्या
डोळ्यात मिटणारा दिवस...
पायांची लय विस्कटून टाकणारा रस्ता,
आणि लक्षात न राहणारी चेहररयाची रहदारी ....
रात्री-झोपताना-सकाळी-संध्याकाळी-वेळी-अवेळी
आठवतो तुझा चेहरा त्याच्या प्रश्नासकट-``सगळ काहि ठीक असताना पायाची भिंगरी झाल्याची स्वप्न तुला का पडतात..?''
माझ तुला उत्तर भिंगरी सारख ....
पण कधीतरी मी थकेन
तेव्हा परत येवून फक्त  एकदाच
तुझ्या कुशीत मनसोक्त
झोपेन म्हणतो..........................................!!!




मुम्बै दिनांक :- रिपीट / टेलीकास्ट  / ...

...सशाठाकुर 

ह्या दिशा पाहून ठेव 
सारे प्रहर भोगुन घे 
पुन्हा एकदा 
माझ्या सोबत तू जगलीस कधी ...? 
तुला... आठवत ... 
 माझ्या पुरत म्हणशील तर
इथले  सगळे बहर 
अंगावर नाचविल्याशिवाय  मी 
 इथून जाणार नाहि... 

मुम्बै - तारीख - रिश्ते ....,

``पानी की सतेह पर चलते
सारे ही रिश्ते ....,
ना साहिल की चाह..,
नाही डूबने का खौफ....
                    ....सशाठाकुर...   '' 





मुम्बै - तारीख -